ثبت نام

امکان عضویت غیر فعال است

نقدی بر یک تقابل کهنه و جانفرسا

در این صحرای طوفانی کمی ، فقط کمی ، تفکر و اعتدالم آرزوست .

با بروز و ظهور فضای مجازی گه گاه شاهد برخی اظهارات و نقد های غیر کارشناسی و نا آگاهانه و شاید مُغرضانه در مورد بسیاری مسائل از معضلات سیاسی گرفته تا چالشهای فرهنگی ، اجتماعی و بالاخص مذهبی و اعتقادی بوده ایم که حاکی از همان روح زود باوری و احساسی ما ایرانی هاست . با کمال تاُسف و تاُلم سابقه مردمان این سرزمین مملو از احساسات و طرف کِشی های به دور از هرگونه تحقیق و مطالعه بوده و هست حال چه در مسائل روزمره چه در مبانی ملی و مذهبی جامعه . جایی فریاد بر می آوریم که هر چه داریم از اسلام است و لاغیر … و جایی بانگ می زنیم که ما زادگان کوروش و داریوش همان طلایه داران تمدنی کهن و ریشه داریم . و پیوسته سربازان این دو سپاه همیشه در تکذیب و تکفیر طرف مقابل بوده و هستند . عده ای ملیت را و جماعتی مذهب را بازیچه و دستاویز باورها و اعتقادات و گاهاً تسویه حسابهای شخصی و حزبی خود قرار داده اند که در این ستیز ، ملیت و ایدئولوژی ؛ تنها قربانی واقعی این جدال جانفرساست و جوانهایی که در ابتدای راه و انتخاب مسیر سردر گم و حیران مانده اند که ملیت ایرانی یا مذهب اسلامی … کدام یک؟ اما باور کنیم و بپذیریم ما ایرانیان ؛ صاحب تمدنی درخشان و هزاران ساله چه قبل از ظهور اسلام و چه بعد از آن بوده ایم . بپذیریم که همانگونه که کوروش و داریوش و آرش و… مایه مباهات و افتخار این سرزمین بوده و هست . سلمان و کیان پارسی و بسیاری از علما و دانشمندان پس از اسلام و … هم دُردانه درخشان تاریخ این سرزمین بوده و هستند . بپذیریم در اندیشه مردمان این سرزمین هم کوروش، عزیز و محترم است هم اعتقادات و باورهای شیعی و ایدئو لوژیک . بپذیریم که گاهی تعصبات تند و خشک ما نسبت به مذهب یا ملیت جز بدبینی ، تقابل و سست شدن طناب اتحاد و ایجاد تردید در میان قشر جوان و افراد ساده لوح که فاقد قدرت تحلیل و تحقیق میباشند اثر دیگری نخواهد داشت . چالشی که در نهایت مُخل آرامش و امنیت ملی و مانع اتحاد و همدلی مردمان این سرزمین کهن خواهد شد . بر خود ببالیم که مردمان ایران زمین جزء تنها و تنها مردمانی بوده و هستند که چه قبل از ظهور اسلام و چه بعد از آن صاحب تمدن ، اندیشه یکتا پرستی و اصالت بوده اند و هر برگی از تاریخ ایران زمین به فراخور خود ارزش و جایگاه ویژه ای داشته و دارد .
بیائیم به جای طرح چنین مسائلی همه همّت و تلاشمان را معطوف ارتقاء و رشد سرزمین پاکمان کنیم . گذشته ما گذشته ای درخشان و پر از افتخار ، اما برای بازگشت به دوران طلایی سرزمینمان چه کرده ایم . چقدر برای تعالی ایرانمان از خود گذشته ایم . فرهنگ کار ، روش رانندگی ، برخوردمان با محیط زیست ، میزان مطالعه و تحقیق و هزاران فرهنگ دیگر ما ، هیچ ارتباطی با ملیت ایرانی و مذهب اسلامی ما ندارد . از ماست که بر ماست ، از خودمان شروع کنیم و سرزمین آریایی و اسلامی خود را آباد کنیم . کمی و فقط کمی تاُمل
لطفاً با گرو کِشی و تعصبات بی جا ، سابقه درخشان ایرانی – اسلامی خود را زیر سئوال نبریم ، کمی منصف باشیم و مطالعه کنیم .
مام میهن نیازمند اتحاد و همدلیست ، متحد باشیم و یک زبان
ایران سرزمین همه ماست ، برای آبادانی و اعتلای آن بکوشیم
با احترام : احسان پارسا ۹۶/۸/۱۷

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *